7/11/2008 · Kategori: Siirler
Herşeyi sil baştan yaşayacağım bir hayat sunulsa. Bu hayatın bir silgisi olsa da tekrar baştan yaşayabilsem.
Karanlık düşen çığlıklarımın içine tebessümlerin hakim olduğu bir yaşam girebilse…Bir yaprak gibi titreyen yüreğime su serpebilecek pencereler açılsa…Silsem silsem silsem…İç çektiğim günleri bir hayat silgisiyle yok edebilsem. Fırtınaları dindirebilecek bir liman oluşturabilsem iç dünyamda. Bir anda her acıyı yokedebileceğim bir sihir gibi silgim olsa. Tutanabilcek bir dal oluşturabilsem. Hiç bir yöne beni savuramayacak sımsıkı bir dal.Üzerinde tomurcuklarım olsa. Açılmamış umut tomurcuklarım olsa her biri. Sabah tanyeri ile tomurcuklarımın üzerine çiğ düşse. Düşen çiğ damlaları gözyaşlarımın yerine alsa.Bu hayatta her yediğim darbeyi o silgimle yok edebilsem ne güzel olurdu.Yalnızlığıma davetiye çıkaran sancılı ağrılarımı dindirecek bir hayat sunulsa.
Ah diye geçmişime bakıp nedenlerimle dolu hayatımı silebilsem. Yerine yeni bir hayat çizsem kendime. Dizimin üstüne çöküp bittiğimi anladığım anlarda bu karanlıktan beni kurtarabilecek ince bir çizgi oluşsa. Öyle bir çizgi oluşsa ki hep onun üzerinde yürürken beklenmedik acılarla karşılaşmasam. Hatalarımı, pişmanlıklarımı bir anda silsem.Yerine kaybettiklerimi geri alabileceğim bir hayat verse bana sildiklerime karşılık.Böyle bir hayata saklı kutumdaki hayallerimi, bilinmeyen ağaçlarımdaki umutlarımı çıkarıp tekrar ben olarak yaşamaya başlasam.
Bütün acılarımı hiç hatırlatmayacak asla ve asla hüzünlerin kol gezdiği karanlıklardan iz taşımayacak bir yaşam sunulsa.Baktığım her yerde eski beni aramadığım bir mesken verilse bana. Yok böyle bir hayat silgisi evet biliyorum yok…
Hiçbir zaman olmayacağını da biliyorum. Bize düşen acı ve hüzünle boğuşmak kalacak.
7/11/2008 · Kategori: Siirler
Tükeniyor artık cümlelerim.. Gıdısınden berı yazdığım onca kelıme benı terk edıyor. Tıpkı senın gıbı…
Oysa hece hece, harf harf seni anlatmak vardı… Yenı sevdalılara, yeni aşıklara…
Örnek olmalıydın sen, yol göstermeliydin. Senin gibi bırını anlatmak olmalıydı benim görevim…
Ama bak bıtıyor dedım ya artık cümlelerim. Tukenıyor kelimeler ve tüm heceler… Senin gibi onlarda beni terk ediyor birer birer….
Korkma Sevgim bitmiyor ve bitmeyecekte asla… Hoş keşke senin umrunda olsa…
Mutlu olmalısın sen… En büyük düşün bu.. Mutlu olmalısın ve mutluluğunu engelleyecek hiç bir set olmamalı önünde… İzin vermemelisin ve vermeyeceksinde…
Senin mutluluğun aydınlatacak benim dünyamı… Gülüşlerin güneşim olacak, Sıcak tebessümün Ay Işığım olacak.. Ve Gözlerin Yakamozu olacak Dünyamın..
Sonra bir gün bir yerde göreceğim seni…Elinde küçük bir elolacak…
Hep istediğin bir küçük bir çocuğun eli olacak.. Gözlerine bakıcam sadece ve ben gözlerinde Mutluluğunu görmek isteyeceğim..
Öyle mutlu olmalısın ki… Bu hayata ve bu hayatın getirdiği onca kötülüğe rağmen,gözlerinin içi mutlulukla ışıl ışıl olmalı…
Biliyorum Sen Mutlu Olacaksın… Çünkü ben sadece bunun için dua ediyorum.
Ben… Ben mi?
Beni Boşver…. Senin Mutluluğun Benim Yaşama Sebebim Olacak
Bunu Bil Bu Yeter…..
4/1/2008 · Kategori: Siirler
anılar düşlerimi kışkırtıyor
dişlerimin arasında acı veriyorum sana son kez
eksik bir tanımlamaydı bakışın
baş baş üstünde vazgeçtim noksan gelişmelerden
sözlerimden son kez akacaksın
hiçbir matem uzun süreli değildir veresiyeler çoğalınca
kapattığım defterdeki tüm borçlarını sildim
huzur bulur musun o dehlizde
umrumda değil artık neyi bulup neyi kaybedeceğin
sen kızgın ateşlerde kelamdın
yüreğime bırakıldın her nefeste
sen suskunluğumun en güzel kalabalığıydın
gözlerimin önünden hiç gitmedi senler
sözler gözlerde kesilmedi ki
bir yol belirsin
unutma
kana kana akana yol belirir
sen benim kadar kanamadın Ocak karlarında
seni terkediyorum
kurdeşen ellerimle son kez çiziyorum yüzünü
eksilen gecelerde ki hüzün kokan bakışlarından nefesimi
son isyanımdır bu hücrelerine karışan
sen hep iyi olmalısın kötü manzaralar geleceğinde
ben hep güçlü olmalıyım teslimiyetler zincirinde
sakın kül olmasın ellerin
ben oksijen kafesindeyken
seni hep aldattım affet
mutlu bir resim çizdim suratma
acı damarlarımı patlatırken
iyiyim sözlerimin hepsi yalandı
ben seni sevdim
ben seni öyle bir sevdim ki
seni bensiz bırakacak kadar sevdim
gidiyorum
söylenecek herşey kelimelenmedi belki
ama
sevdam seni uçurumlarda gezdirdiyse
yok başka çaresi
gidiyorum
kimliğim paltomun iç cebinde
sen yüreğimde
nefesim son tabelayı üflerken
sus sadece dinle
seni çok sevdim...
(alıntı)
29/12/2007 · Kategori: Siirler
“Yüreğim üşürdü!..”
Elin paltona her gidişinde
Tüm – gitmeliyim artık- demelerinde,
Doğduğum bu yerlere bir ağırlık çöker
Hiç gitmezdi!
Bir şal bile uzatanım bulunmazdı
Yüreğimi örtmeye,
Senin umut yoksunu, umarsız tavırların
Canımı acıtırdı,
bitkin öksüzlük çökerdi omuzlarıma
Gitmek bilmezdi!
“canım üşürdü”
Bir yarabandı uzatanım bulunmazdı
Canımın yaralarını kapamaya,
“anılarım üşürdü”
tesellilerin avutmazdı, ölmek fikri koymazdı
bir daha sevememekten korkardım sadece
özleyememekten,
sen her sırtını dönüşünde bana
alnını sol avucunun içine her alışında
“resimlerin yanardı”
ellerim üşürdü
bir tutan bulunmazdı
ağlardım,
“yüreğim üşürdü”
tüm gemiler alıp başını giderken
kuşlar yuvalarına göç ederken
yuvamın olmadığını hatırlatan rutubetli düşünceler
büyütürdü beynim!
Ikiye bölerdi dünyamdaki herşeyi sensizliğim
Doğduğum bu yerlere bir ağırlık çöker
Gitmek bilmezdi…
Yüreğim üşürdü
Yüreğim donardı
Ben donarken doyardım gözyaşlarıma
Bir mendil uzatan bulunmazdı
Yüzümün nemini almaya,
Ilkbaharı defnettiğimiz yaz
Karınca yazını teslim ettiğim sonbaharlar
Geçer giderdi.
“ben üşürdüm”
“ben donardım”
“ellerim buz tutardı”
sen gelmek bilmezdin!
Bir dilim beyaz peynir,Bir bardak çay,
Taze bir simit çekerdi canım -Boğaza karşı
Burnumda tüterdi
Burnumda tüterdin
Gelmezdin!
Ben şu sıralar ardından kapanan kapılara kilitlendim
Herkes bir gitti,
…sen de gittin!…
Gelmek bilmedin!
alıntı
